هنگامي كه براي آبياري درختان باغچه ي منزل بيرون مي روم تا آب زلال جاري از شلنگ را نثار آن ها كنم، در سايه ي چند درخت متوسّط، به تماشاي جريان ضعيف حاصل مي نشينم و به پيشاني پيشرونده ي آن نظر مي دوزم؛ آنجا كه ملكول هاي نخستين آب با ذرات تشنه ي خاك تماس مي گيرند. مشاهده ي چنين منظره اي اگر چه هنگام آبياري دهقان، در جويبارهاي باغستان و نيز در وقت جريان باران در مسيل ها و رودخانه هاي بيابان نيز ممكن است؛ اما در محدوده ي باغچه ي خانه حلاوتي ديگر دارد و خيلي راحت و آسان محقق مي شود. اين حالت و حركت جذّاب كه اغلب هم از ديدگان پنهان مي ماند، در حدّ خود، اسرار و خواصّي نهان دارد كه پرداختن به ‌آن ها چندان هم بي فايده نيست.

حيات  انسان و نش‍‍أت زندگاني و  امتداد آن  زيباترين  ويژگي عالم آفرينش، با شكوهترين منظره  خلقت  و كاملترين و عظيمترين حركت بي سكون آن است....   باور اين مطلب كه اكنون همه موجود زنده محسوب مي شيم و در چرخه بيكران حيات  هستيم نه مشكله! ونه نياز به انديشه داره ولي از طرف ديگه اينكه چرا و چگونه وارد جريان آن شديم و انجام ما چه سمت و سوئي داره و نهايتاً  سر انجام و پايان زندگي ما چه تعريفي  مي تونه داشته باشه؟

چرا انسان را اشرف مخلوقات نامیده اند؟ چرا انسان متفاوت از سایر موجودات است؟

پاسخ این سؤالات در یک جمله خلاصه می شود، انسان دارای پنج بعد است: جسم، نفس، عقل، روح انسانی و روح ایمانی.